تا روزگاز نوبت این محتشم بزد

دم در کشیده بود دل من ز دیر باز

آتش در اوفتاد به جانم، چو دم بزد

درویش را ز نوشت شاهی خبر نشد

چون دیده بر طلایه حسنش نظر فگند

عشقش به دل در آمد و حالی علم بزد

هی نیزه ستیزه که مریخ راست کرد