صد بار چین طره پستش ز بوی مشک

عشقش به دل در آمد و حالی علم بزد

هی نیزه ستیزه که مریخ راست کرد

شمشیر خوی او همه را چون قلم بزد

بر دست باد قافله صبح دم بزد

آیینه دو عارض او از شعاع نور

بسیار سنگ طعنه که بر جام جم بزد