آیینه دو عارض او از شعاع نور

شمشیر خوی او همه را چون قلم بزد

صد بار چین طره پستش ز بوی مشک

بر دست باد قافله صبح دم بزد

بسیار سنگ طعنه که بر جام جم بزد

گفتم که: بر دلم نکند جور و هم بکرد

گفتا: بر اوحدی نزنم زخم و هم بزد