بنه عذری چو می دانی که عاشق وار برخیزد

به روی خود چو در بندم در آمد شد مردم

دلم را فتنه و شور از در و دیوار برخیزد

اگر زاری کند جانم به عشق او، مرنجانم

خود از آیین بدمهران این منزل عجب دارم

که بار افتاده ای این جا ز زیر بار برخیزد

میان این خریداران به دور عنبر زلفش