حرامست ار کند روزی دلش میلی به بستانی

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشد

دلش هم خوابه اندوه و جانش جفت غم باشد

همایون دولتی کش چون تو باغی در حرم باشد

ز چشم لطف بر احوال مسکینان نظر میکن

که سلطان دولتی گردد، چو میلش بر حشم باشد