همایون دولتی کش چون تو باغی در حرم باشد

گدایی را که دل در بند یار محتشم باشد

دلش هم خوابه اندوه و جانش جفت غم باشد

حرامست ار کند روزی دلش میلی به بستانی

ز چشم لطف بر احوال مسکینان نظر میکن

که سلطان دولتی گردد، چو میلش بر حشم باشد

به غیر از نم نمیبیند ز دست گریه چشم من