چو بر جانم زدی زخمی، به لطفش مرهمی می نه

بصر مشکل ببیند چونکه غرق آب و نم باشد

مکن دعوت به شیرینی مرا ز آن لب که در جنت

خسیسی گوید از حلوا، که در بند شکم باشد

ز بهر این دل خسته نکو بنگر که هم باشد

چنین معشوقه ای در شهر و آنگه دیدنش مشکل

کسی کز پای بنشیند به غایت بی قدم باشد