امشب چو پیش دیده خون ریختی دلم را

دیدار خوب رویان بی لا و لن نباشد

چون استوار باشم در عهد و وعده تو؟

کین بی خلاف نبود و آن بی شکن نباشد

گر زانکه باز گوید فردا، ز من نباشد

جانا، کجا نشیند بی صحبت تو یک دم؟

روزی که اوحدی را تشویش تن نباشد