جانا، کجا نشیند بی صحبت تو یک دم؟

کین بی خلاف نبود و آن بی شکن نباشد

امشب چو پیش دیده خون ریختی دلم را

گر زانکه باز گوید فردا، ز من نباشد

روزی که اوحدی را تشویش تن نباشد