گر بار غم کشیدن نتوانم، از که باشد؟

گفتی: برو ز پیشم، خود می روم، ولیکن

زین غصه گر بمیرم تاوانم از که باشد؟

چون در فراق خویشم زار و ضعیف کردی

دردم همی فرستی هر ساعت از برخود

باز آر به درد دوری درمانم، از که باشد؟

چون بوسه ای به زاری هرگز نمی دهی تو