دردم همی فرستی هر ساعت از برخود

زین غصه گر بمیرم تاوانم از که باشد؟

چون در فراق خویشم زار و ضعیف کردی

گر بار غم کشیدن نتوانم، از که باشد؟

باز آر به درد دوری درمانم، از که باشد؟

چون بوسه ای به زاری هرگز نمی دهی تو

گر بعد ازین به زورت بستانم، از که باشد؟