گر بعد ازین به زورت بستانم، از که باشد؟

دردم همی فرستی هر ساعت از برخود

باز آر به درد دوری درمانم، از که باشد؟

چون بوسه ای به زاری هرگز نمی دهی تو

دوشم به طنز گفتی: کز کیست این فغانت؟

زخم تو می خورم من، افغانم از که باشد؟

جوری که می پسندی بر اوحدی نهانی