دل در غارت گرفت، ترک عمارت گرفت

بر دل من زور کرد عشق چو در کار شد

صورت لیلی رخی صبح چو در دادمی

فتنه در آمد ز خواب، عربده بیدار شد

تا چه خرابی کند؟ عشق چو معمار شد

هر چه بجز یاد او قیمت و قدری نیافت

هر چه بجز عشق او پست و نگونسار شد