من چو ز من گم شدم، غرق ترحم شدم

هر چه بجز عشق او پست و نگونسار شد

از دل من عشق جست نقش دویی چون بشست

شب همه معراج گشت، رخ همه دیدار شد

دوست مرا دوست داشت، یار مرا یار شد

گر چه جزین چند بار فتنه او دیده ام

بنده این بار من، کین همه انبار شد