دوست مرا دوست داشت، یار مرا یار شد

از دل من عشق جست نقش دویی چون بشست

شب همه معراج گشت، رخ همه دیدار شد

من چو ز من گم شدم، غرق ترحم شدم

گر چه جزین چند بار فتنه او دیده ام

بنده این بار من، کین همه انبار شد

اوحدی از دست عشق تا قدحی نوش کرد