عقل دل را ز تمنای تو سعیی می کرد

با فراق تو کرا خواب میسر می شد؟

بارها شمع بکشتم که نشینم تاریک

خانه دیگر ز خیال تو منور می شد

عشق می آمد و او نیز مسخر می شد

گر چه بسیار بگفتیم نیامد در گوش

خوشتر از نام تو، با آنکه مکرر می شد