شبی چو باد به ما بر گذار کردی و زان شب

ز شکرش چه نمکها که بر کباب نیامد؟

بیار من که رساند؟ که: بی جمال تو، یارا

نظر به زهره و رغبت به آفتاب نیامد

دو ماه رفت که در چشم ما جز آب نیامد

محبت تو، نگارا، چه گنج بود؟ ندانم

که جای او بجزین سینه خراب نیامد