هزار فکر بکرد اوحدی شکار لبت را

که جای او بجزین سینه خراب نیامد

خیال روی تو گفتم: شبی به خواب ببینم

گذشت صد شب و در دیده هیچ خواب نیامد

ولی چه سود؟ که آن فکرها صواب نیامد