گر کسی باز کند پیرهن از شخص ضعیفم

سر آن نیست که یک قطره بما نیز چشاند

بر رخم عشق تو نقشیست به خونابه نوشته

وین چنین نقش که داند؟ که چو آبش بنخواند

در میان من و موی تو تفاوت بنداند

از سر طره شبرنگ تو، روزی که بمیرم

گر نسیمی بدمد، از گل من گل بدماند