گر نسیمی بدمد، از گل من گل بدماند

گر کسی باز کند پیرهن از شخص ضعیفم

در میان من و موی تو تفاوت بنداند

از سر طره شبرنگ تو، روزی که بمیرم

چشم من در غم دیدار تو از گریه چنان شد

که گرش نیم شبی راه دهم سیل براند

نامه درد دل و قصه اندوه فراقم