اگر چه نرگس مستت جزین خیال کند

نه محرمی که لبم نامه بلا خواند

نه همدمی که دلم قصه وصال کند

نیامدست مرا در خیال جز رخ تو

مرا دلیست سراسیمه در ارادت تو

که از سماع حدیث تو وجد و حال کند

به گرد روی چو ماهت ز زلف می بینم