مرا دلیست سراسیمه در ارادت تو

نه همدمی که دلم قصه وصال کند

نیامدست مرا در خیال جز رخ تو

اگر چه نرگس مستت جزین خیال کند

که از سماع حدیث تو وجد و حال کند

به گرد روی چو ماهت ز زلف می بینم

شبی دراز، که روز مرا چو سال کند