ز بار هجر تو گشت اوحدی شکسته، مگر

ولی رخ تو کجا التفات مال کند؟

به دیدنی ز تو راضی شدیم و غمزه تو

امید نیست که آن نیز را حلال کند

دوای خویش به دیدار آن جمال کند