بوس به جان بها کنیم، ار بفروخت خود نکو

ناوک چشم مست او هیچ خطا نمی کند

گر به وصال او رسم، هم بربایم از لبش

یک دو سه بوسه ناگهان، گر چه رها نمیکند

ور نفروخت میبریم آنچه بها نمی کند

چاره من خدا کند در غم روی او مگر

خود نکند به جای کس هر چه خدا نمیکند