من بعد کام باشد، کان جمله گام بود

زین پس مگر به مصلحت خود نظر کنیم

کین چند گاه گردن ما زیر وام بود

دل زین سفر کشید به هر گام زحمتی

وقت این دمست اگر ز دم غول می رهیم

کان چند ساله راه پراز دیو و هام بود

در افت و خیز برده ام این راه را به سر