وقت این دمست اگر ز دم غول می رهیم

کین چند گاه گردن ما زیر وام بود

دل زین سفر کشید به هر گام زحمتی

من بعد کام باشد، کان جمله گام بود

کان چند ساله راه پراز دیو و هام بود

در افت و خیز برده ام این راه را به سر

کان بار بس گران و شتر بس حمام بود