که مرگ بادا گر بی تو زنده دانم بود

تو را که گفت که من بی تو می توانم بود

اگر به پیش کسی جز تو بسته ام کمری

گواه باش که: زنار در میانم بود

درون خویش بپرداختم ز هر نقشی