گواه باش که: زنار در میانم بود

تو را که گفت که من بی تو می توانم بود

که مرگ بادا گر بی تو زنده دانم بود

اگر به پیش کسی جز تو بسته ام کمری

درون خویش بپرداختم ز هر نقشی

مگر وفای تو کندر میان جانم بود

هزار بار مرا سوختی و دم نزدم