پیش ازاین بر دل لیلی که همین در زده بود؟

ما خود آن زخم که بر سینه مجروح آمد

به مسلمان ننمودیم، که کافر زده بود

نه شگفت از سر مجنون که فرو ریخت به خاک

اشک سرخم مددی داد به هر وجه، ارنی

غم او چهره زردم همه وا زر زده بود

طوطی عقل مرا بال به یک بار بریخت