دل درد آن دو نرگس بیمار چیده بود

چون مرغ وحشی از قفس تن رمیده شد

آن دل، که در پناه رخش آرمیده بود

زان دردمند شد تن مسکین، که مدتی

روز وداع دل بشد از دست و حیف نیست

کان روز اوحدی طمع از جان بریده بود