چون ز آتش آن شادی رنگیم نیفزودی

مثل تو نمی یابم، آخر به چه مانی خود؟

هر کس که تو می بینی حالی بتو می گوید:

من هیچ نمی گویم، دانم که تو دانی خود

زین دود که بر کردی رنگی برسانی خود

من فاش همی دیدم روی تو ز هر رویی

اکنون چو نظر کردم از دیده نهانی خود