من فاش همی دیدم روی تو ز هر رویی

من هیچ نمی گویم، دانم که تو دانی خود

چون ز آتش آن شادی رنگیم نیفزودی

زین دود که بر کردی رنگی برسانی خود

اکنون چو نظر کردم از دیده نهانی خود

کس را چو نمی خواهی کاگه شود از حالت

خواهی که نماند کس، تا شاد بمانی خود