بسیار فتنها که در ایام ما رود

دل را گر آرزوست که یابد مراد خود

ناچار بر مراد دلارام ما رود

زین سان که کم نمی کند آن شوخ سرکشی

ای اوحدی،مریز دگر دانه سخن

کان مرغ نیست یار که در دام ما رود