مگر همین دل مسکین چو ناگزیر شود

ترا چه تحفه فرستم که دلپذیر شود؟

به بوی زلف تو، از نو، جوان شوم هر بار

هزار بار تنم گر ز غصه پیر شود

گرم تمامت خوبان خلد پیش آرند