گر چه بر راه دلم دام نهد از سر زلف

تا ازین واقعه خود جان که آگاه شود؟

به حقیقت همه پروانه شمع رخ اوست

روی خوبان جهان، گر به مثل ماه شود

زان رسنها، دلم آن نیست، که در چاه شود

لبش از کام دلی دور نباشد، لیکن

نادر آید به کف آن دولت و ناگاه شود