به استانش چو گفتم که: در میان آرم

که این فتوحم از آن باده مغانه نمود

گناه داشتم، اما چو پیش دوست شدم

به کوی خویشتنم برد وآشیانه نمود

کرانه کرد و رخ خویشم از کرانه نمود

رخش ز دیده معنی به صورتی دیدم

که صورت دگران بازی و بهانه نمود