بکوش ای اوحدی یک چند، اگر مقصود میجویی

بدان خاطر نمیباید پسندیدن که بار آید

همه شب ز انتظار او دو چشمم باز و می ترسم

که خوابم گیرد آن ساعت که دولت در گذار آید

کسی کش پای رفتن هست ننشیند که یار آید