کسی کش پای رفتن هست ننشیند که یار آید

همه شب ز انتظار او دو چشمم باز و می ترسم

که خوابم گیرد آن ساعت که دولت در گذار آید

بکوش ای اوحدی یک چند، اگر مقصود میجویی