امروز که با درد سرم هیچ مپرسید

گفتند که: چونی؟ نتوانم که بگویم

این بود که گفتم، دگرم هیچ مپرسید

فردا سر خود می کنم اندر سر و کارش

وقتی که نبینم رخش احوال توان گفت

این دم که درو می نگرم هیچ مپرسید

بی عارضش این قصه روزست که دیدید