دیدید که: خونین جگرم، هیچ مپرسید

بی عارضش این قصه روزست که دیدید

از گریه شام و سحرم هیچ مپرسید

خون جگرم بر رخ و پرسیدن احوال؟

از دوست بجز یک نظرم چون غرضی نیست

زان دوست بجز یک نظرم هیچ مپرسید

از دست شما جامه دو صد بار دریدم