خون جگرم بر رخ و پرسیدن احوال؟

این دم که درو می نگرم هیچ مپرسید

بی عارضش این قصه روزست که دیدید

از گریه شام و سحرم هیچ مپرسید

دیدید که: خونین جگرم، هیچ مپرسید

از دوست بجز یک نظرم چون غرضی نیست

زان دوست بجز یک نظرم هیچ مپرسید