مطرب، ار مانعی و عذری نیست

آه ازین پیش دوست بودن پار!

ساقی، از جام باده ای داری

به چنین فرصتی بیا و بیار

نفسی وقت عاشقان خوش دار

غزلی ز اوحدی گرت یادست

بر منش خوان به یاد آن دلدار