نفسی وقت عاشقان خوش دار

ساقی، از جام باده ای داری

به چنین فرصتی بیا و بیار

مطرب، ار مانعی و عذری نیست

غزلی ز اوحدی گرت یادست

بر منش خوان به یاد آن دلدار