گفت: شبی دست بگیرم ترا

او چه شناسد؟ به زبانش مبر

گر سرم از پای تو دوری کند

باز بجز موی کشانش مبر

زلف تو، باز از سر آنش مبر

روی نهان کردی و بردی دلم

گرنه ببازیست، نهانش مبر