زلف تو، باز از سر آنش مبر

گر سرم از پای تو دوری کند

باز بجز موی کشانش مبر

گفت: شبی دست بگیرم ترا

روی نهان کردی و بردی دلم

گرنه ببازیست، نهانش مبر

عقل، که شاگرد سر زلف تست