رحم کن بر ما، که مسکینیم و دل تنگ، ای پسر

هر سواری زان لب شیرین شکاری می کند

اسب بخت ما، دریغ، ار نیستی بنگ، ای پسر

با جفا دیگر چرا تنگ اندر آوردی عنان؟

هر غمی را چاره ای کردم به فرهنگی،ولی

با فراقت بر نمی آیم به فرهنگ، ای پسر

اوحدی را در غمت ینگی بجز مردن نماند