هر غمی را چاره ای کردم به فرهنگی،ولی

اسب بخت ما، دریغ، ار نیستی بنگ، ای پسر

با جفا دیگر چرا تنگ اندر آوردی عنان؟

رحم کن بر ما، که مسکینیم و دل تنگ، ای پسر

با فراقت بر نمی آیم به فرهنگ، ای پسر

اوحدی را در غمت ینگی بجز مردن نماند

گر بمانی مدتی دیگر برین ینگ، ای پسر