کوته نظر مباش و بهمنشور می نگر

یاری که دل ز دیدن او تازه می شود

مستورگو: مباش، مستور می نگر

بر خوان عشق حاجت دست دراز نیست

وقتی که انگبین وصالش کنند بخش

خوی مگس مگیر و چو زنبور می نگر

تنگ شکر به سرد مزاجان بمان و تو