مرا آسوده پنداری که هستم در فراق تو

شنیدم زان که: در غیبت کرم فرموده ای دیگر

دلم را مینماید رخ که: قصد خون من داری

پس از ماهی که روی خود به من بنموده ای دیگر

زهی! از جست و جوی من، که چون آسوده ای دیگر!

دلت بر اوحدی هرگز نمی سوزد به دلداری

فغان و نالهای او مگر نشنوده ای دیگر؟