زهی! از جست و جوی من، که چون آسوده ای دیگر!

دلم را مینماید رخ که: قصد خون من داری

پس از ماهی که روی خود به من بنموده ای دیگر

مرا آسوده پنداری که هستم در فراق تو

دلت بر اوحدی هرگز نمی سوزد به دلداری

فغان و نالهای او مگر نشنوده ای دیگر؟